Beste batzuetan pentsatzen dut, Bidatz eta Jonek, Gersoni euren etxean tokitxo bat egin ziotenean hasi nuela. Pertsonatxo hark, egun batetik bestera munduko beste errealitate bat erakutsi zigunean. Eta, gure munduarekiko erakusten zuen interesak piztu zidan, bere mundua ezagutzeko interesa.Beste batzuetan pentsatzen dut, bidaia hau hegazkineko txartelak erostearekin batera hasi nuela. Nire buruari esan behar izan nionean baietz. Listo, banindoala Guatemalara. Orduan hasi nintzen sinesten, ametsetako bidaia horrek, data bat bazeukala, egun bat. Garbi daukatena da, alboan daukaten lagun handi horrek dioen moduan, bidaia hau, hasi behintzat, aspaldi hasi nuela.
 Gauero-gauero ametsetan bizitzen ditudan egoera horrek denak, eta egunean zehar Guatekin pentsatzean sabel aldean sentitutako kilikilia, eta txertoak, eta hango panfletoak irakurtzea, eta han egondako gure gidari izan den Arianekin edukitako berriketaldiak, eta argazkiak ikustea, eta nire burua han imajinatzea...

 Polita izango da, orain bi urte edozein txorakerirekin irribarrea ateratzen zidan ume beltzaran horren mundua ezagutzea, bere alboan, eta berak gurearekiko erakusten zuen interes berdinarekin. Hori, eta gehiago ere merezi dute eta.
Kontatuko dizuet gehiago, bidaiak aurrera egin ahala.

• Ikus hemen: Ainhoa Mendibilen testu guztiak 

 

 

 

 

 

---

Notizi honen berri emateko